Muziek; Alesana - ApologyVandaag. School. School, waar ik me thuisvoel, omringt door mensen die ik ken. Maar kennen ze mij wel? Weten ze wel wie ik echt ben? Of wie ik wil zijn? Wat mijn verleden is? Wat mijn toekomst is? Weten ze überhaupt wel wat mijn heden is? Thuisvoelen op school, komt dat door de dingen die ik leer? De vakken die ik volg? Of toch door de mensen met wie ik elke dag weer omga? Door de mensen die mij zo vaak laten twijfelen. Aan hen, aan anderen en vooral aan mijzelf. Is het zo raar dat ik nog nooit een vriendje heb gehad? Is het raar dat ik eigenlijk ook nooit echt naar ze omkijk? Jongens. Wat is eigenlijk raar? Wie heeft dat woord eigenlijk verzonnen? Raar. Vandaag. Een gewone dag, zoals alle anderen. Morgen. Een gewone dag, zoals alle anderen?Gelukkig. Gelukkig heb in een vriendin, een hele goede vriendin. Met wie ik alles kan delen, bij wie ik honderd procent mezelf kan zijn, bij wie ik me nooit hoef te schamen voor wie ik ben. Dat idee heb ik namelijk soms. Op school. Thuis. Als ik uit ga. Als ik op de bank zit en een film kijk met m'n vriendinnen. Zijn dat dan wel vriendinnen zoals ik me een vriendin voorstel? Heb ik te hoge verwachtingen? Wat verwacht ik eigenlijk? Trouw? Eerlijkheid? Humor? Ik weet het niet, echt niet. Maar ik weet wel dat ik heel blij met haar ben. Als ze dit leest, dan weet ze wel dat ik haar bedoel. Inderdaad, jij. Bedankt, voor alles.